czwartek, 14 czerwca 2018

"Morderstwo na polu golfowym", a także quiz!



„Morderstwo na polu golfowym” to jedna z pierwszych książek Agaty Christie, a jednocześnie druga, w której występuje Herkules Poirot. Styl literacki pisarki w tym czasie się szlifował, ale był już całkiem niezły. Agata była młodą mężatką i matką, chociaż nie dotknęły jej jeszcze żadne traumatyczne, osobiste wydarzenia, ale w małżeństwie nie było już dobrze, a poza sporo już widziała w związku  z nie tak dawno zakończoną I wojną światową. Miała na tyle doświadczenia, że już w tej powieści psychologia jest bez szwanku. Wyśmienitym obserwatorem życia była chyba od urodzenia.

    Wszystkie cechy charakterystyczne jej pisarstwa są już doskonale widoczne. Morderstwo zostało popełnione w wąskim gronie osób, konieczny jest więc doskonały zmysł obserwacji i dedukcji, aby móc rozwiązać zagadkę. Wiele postaci ma za sobą tajemniczą przeszłość, w której kryje się zagadka, mjaca związek z późniejszą zbrodnią. Herkules Poirot odkrywa prawdę właśnie dzięki umiejętności obserwacji i znajomości psychologii. W książce w porównaniu do innych powieści tej samej pisarki jest znacznie więcej mówienia, niż akcji. Poirot toczy z Hastingsem dysputy na temat morderstwa i różnorakich poszlak. Nie uznałabym tego za wadę, bo można dokładnie dowiedzieć się, w jaki to sposób doszedł do pewnych wniosków. Co absolutnie wyjątkowe – akcja w przeważającej części toczy się we Francji. No i Poirot nie działa sam, tylko bardzo ściśle współdziała z Hastingsem, niczym Sherlock Holmes i dr Watson. A niezależnie od tego, równolegle sprawę bada też i policja i inny prywatny detektyw, Francuz, który stosuje inne metody dedukcyjne, drobiazgowo bada ślady z miejsca zbrodni i zaczyna rywalizować z Poirotem.  



     A co do fabuły, to detektyw został poproszony listownie o pomoc przez niejakiego pana Renaulda, który obawiał się o swoje życie. Gdy Poirot z Hatingsem przybyli następnego dnia na miejsce, okazało się, że nadawca listu już nie żył. Jak wynikało z opowieści żony, do sypialni wtargnęli uzbrojeni bandyci, którzy obezwładnili małżonków, jej się udało przeżyć. Wiele poszlak wskazywało na to, że małżeństwo Renauldów było bardzo zgodne, ale szybko też wyszło na jaw, że do niego regularnie przychodziła kobieta,  robiąca wrażenie kochanki. Potem okazało się, że była też i duga kobieta, która tuż przed zbrodnia złożyła mu wizytę. Sprawy okazują się znacznie bardziej skomplikowane, niż się wydawało na początku.  



      Dialogi pomiędzy detektywem a jego przyjacielem zapadają w pamięć. Poirot wskazuje chociażby, jakie mogą ogólnie biorąc być przyczyny jakiegokolwiek morderstwa, czyli jakie uczucia są w człowieku aż tak silne, że mogą doprowadzić do takiego finału. Wylicza pieniądze, namiętność , no i ideę. Namiętność jest w takim kontekście, że można rozumieć ją i jako miłość i nienawiść i zazdrość. A idea to chociażby fanatyzm religijny.  Co ciekawe, jedną z poszlak, która pozwoliła detektywowi na ustalenie przebiegu zdarzeń było … zwrócenie uwagi na geny, a konkretnie na przodków pewnej osoby i przyjęcie, że pewne zachowania można odziedziczyć, czy jak kto woli, powielać.
     Sporo jest też humoru, a nawet i pewnej złośliwości, dzięki czemu czyta się jeszcze lepiej. Zakończenie jest zaskakujące, obstawiałam kogoś innego.  


Czy znacie dobrze Herkulesa Poirot? Tak?
Zapraszamy na quiz! :)



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz