wtorek, 12 września 2017

Vera Rossakoff, rosyjska hrabina

Hrabina (Kika Markham) i Poirot spędzili kilka chwil razem, choćby na pikniku, takim jak ten. Ta scena została dodana do telewizyjnej adaptacji opowiadania „Podwójny ślad”.

"Przy pobliskim stoliku siedziała kobieta o bujnych, obfitych kształtach, z grzywą farbowanych na rudo włosów, zwieńczonych niewielkim czarnym toczkiem, do którego przyczepiony był co najmniej pułk maleńkich, jaskrawo upierzonych ptaszków, mieniących się połyskliwie. Kobieta odwróciła głowę i przez chwilę jej oczy spoczywały obojętnie na Poirocie. Nagle zamrugała gwałtownie powiekami i szeroko rozchyliła szkarłatne wargi. Zerwała się z miejsca i całkowicie ignorując towarzysza przy stoliku, ruszyła ku Poirotowi z całą impulsywnością rosyjskiej natury. Prezentowała się niczym galeon z pełnym ożaglowaniem."[1]

Herkules Poirot i Vera Rossakoff (Kika Markham)

Panie i Panowie! Oto hrabina Vera Rossakoff, jedyna kobieta w życiu Herkulesa Poirot! Hasting mówił o niej również "tajfun w damskiej postaci". 

Orla Brady, jako Vera Rossakoff, w adaptacji telewizyjnej Dwanaście prac Herculesa (2013). Film łączy kilka opowiadań w jednym odcinku, w tym „Pojmanie Cerbera”. W adaptacji, hrabina nie ma syna; jej córka jest psychologiem (w opowiadaniu jest to osoba podająca się za narzeczoną syna) 

Po raz pierwszy (chronologicznie, jeśli chodzi o życie Poirota), Vera Rossakoff pojawia się w opowiadaniu "Podwójny dowód" [lub Podwójny ślad] z tomu "Wczesne sprawy Poirota [w grudniu 1923 roku, w "The Sketch"]. 

Kika Markham 
"Bez najmniejszego ostrzeżenia drzwi stanęły otworem i w naszą prywatność wdarła się trąba powietrzna w ludzkiej postaci, niosąca na sobie sobolowe okrycie (dzień był zimny, jak może być zimny tylko czerwcowy dzień w Anglii) oraz kapelusz obficie okryty szczątkami zaszlachtowanych rybołowów.Hrabina Vera Rossakoff była osobowością cokolwiek niepokojącą. 
(...)
- Co za kobieta! - wykrzyknąłem. - I jakie futro- A, futro chyba prawdziwe. Czy fałszywa hrabina może nosić prawdziwe futro? To taki mój żarcik, Hastings... Nie, to prawdziwa Rosjanka, tak sobie plotę."[2]

Kika Markham jako hrabina


Kika Markham jako hrabina
Vera Rosstkoff była, podobnie jak Poirot, uchodźcą. Twierdziła, że jest hrabiną, ale ten fakt nigdy nie został potwierdzony. Wystąpiła tylko w trzech książkach, ale zrobiła na małym Belgu ogromne wrażenie. 
Po raz pierwszy, spotkali się podczas sprawy związanej z kradzieżą biżuterii, w opowiadaniu "Podwójny dowód" [lub Podwójny ślad] z tomu "Wczesne sprawy Poirota. Książka ta została wydana w 1974 roku i opowiada o pierwszych latach kariery Herkulesa, ale zawarte w niej opowiadanie były publikowane w gazecie "The Sketch", przy czym "Podwójny dowód" w grudniu 1923 roku [za Curran John, „Sekretne zapiski Agathy Christie”, tłum. Długajczyk Beata, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2010, s. 423]
Kilka lat później, Poirot spotkał ją w "Wielkiej Czwórce" [1947]. Pod pseudonimem Inez Veroneau, hrabina była sekretarką słynnej chemiczki, pani Oliwier. Tym razem, hrabina była matką syna.
Czy to Verę Rossakoff miał na myśli Poirot, gdy w finale "Wielkiej Czwórki" wypowiedział te słowa?

"Tak, przyjacielu, razem stawiliśmy czoło Wielkiej Czwórce i pokonaliśmy ją. Będziesz mógł wreszcie wrócić do swojej uroczej żony, a ja wycofam się z życia zawodowego. To była największa sprawa w moim życiu. Tak, czas odpocząć. Chyba zajmę się hodowlą dyń! Niewykluczone też, że wreszcie się ożenię i zacznę prowadzić spokojne, uporządkowane życie!Po tych słowach roześmiał się serdecznie, chociaż z lekkim zażenowaniem. Mamnadzieję… Niscy mężczyźni miewają upodobanie do pełnych życia kobiet.— Ożenię się i zacznę prowadzić spokojne życie — powtórzył Poirot. — Kto wie?"[3]
Podwójny dowód / Podwójny ślad, w adaptacji filmowej z 1991 roku Verę zagrała
Kika Markham.

Po raz trzeci, Poirot spotkał hrabinę Rossakoff.... no właśnie, gdzie? Według opublikowanej w 1948 roku wersji "Pojmania Cerbera", w Londynie na stacji metra Piccadilly Circus. 
"Nie wierząc własnym oczom, zobaczył naprzeciwko siebie, na schodach jadących w dół, wizję dawno minionej przeszłości: kobietę o bujnych, obfitych kształtach. Jej grzywę farbowanych na rudo włosów przykrywał cienki słomkowy kapelusz, do którego przyczepiony był co najmniej pułk małych, jaskrawo upierzonych ptaszków. Z ramion spływało jej egzotycznie wyglądające futro.Purpurowe usta miała szeroko otwarte, a jej pełny głos o cudzoziemskim akcencierozbrzmiewał tubalnie. Miała krzepkie płuca.-         Tak! - wrzasnęła. - Ależ tak! Mon cher Hercule Poirot! Musimy się znowu spotkać! Ja nalegam!Lecz nawet przeznaczenie nie jest tak nieubłagane, jak schody ruchome poruszającesię w przeciwnych kierunkach. Nieuchronne, bezlitosne. Herkules Poirot wznosił się w górę, podczas gdy hrabina Vera Rossakoff opadała w dół.Przekręcając się na bok i przechylając nad poręczą, detektyw; zawołał z rozpaczą:- Chere madame, gdzie mogę panią znaleźć?Z dołu dobiegła go jej cicha odpowiedź. Była nieoczekiwana, a jednak w tej chwiliwydawała się dziwnie na miejscu.- W piekle..."[4]

Kika Markham, jako Vera Rossakoff


W wersji niepublikowanej, znalezionej przez Johna Currana w notatkach Agathy Christie, w kawiarni, na tarasie z widokiem na Jezioro Genewskie. 
W obu wersjach "Pojmania Cerbera",  Vera Rossakoff ma syna, a Hastings tak samo stwierdza:

"Nieszczęście małych pedantycznych mężczyzn polega na tym, że pociągają ich duże, obfite w kształtach kobiety. Poirotowi nigdy nie udało się otrząsnąć z fatalnejfascynacji hrabiną."


Kika Markham, jako Vera Rossakoff

W Wersji "Pojmania cerbera" z 1948 roku, po zejściu do "Piekła" Poirot wita się z hrabiną świadom, że od ostatniego ich spotkania minęło dwadzieścia lat. 


"Nie siląc się na złośliwość, można by określić hrabinę Rossakoff jako ruinę. Ale przynajmniej była ruiną imponującą. Jej bujne kształty, jej pełnokrwista radość życia były takie same jak kiedyś, no i jak nikt inny potrafiła łechtać męską próżność."[5]

Niestety, dla czytelników oraz samego Herkulesa Poirot, to był ostatni raz, kiedy widział się z hrabiną Verą Rossakoff. 

-----------
[1] Opowiadanie "Pojmanie Cerbera" w Curran John, „Sekretne zapiski Agathy Christie”, tłum. Długajczyk Beata, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 2010, s. 422
[2] Opowiadanie "Podwójny dowód" w Christie Agatha, "Wczesne sprawy Poirota", Wydawnictwo Dolnośląskie, 2013
[3] Christie Agatha "Wielka Czwórka", przeł. Jolanta Bartosik, wyd. Prószyński i S-ka, 2001
[4]  Opowiadanie "Pojmanie Cerbera" w Christie Agatha "Dwanaście prac Herkulesa"
[5] tamże

Kalendarium Very Rossakoff, opracowane przez Agathę Christie:


·                    1925 Spotyka Herkulesa Poirot.
·                    1926 Po raz kolejny spotyka Herkulesa Poirot. Tym razem detektyw demaskuje członków Wielkiej Czwórki.

·                    1947 Jest właścicielką nocnego klubu "Piekło". Po raz ostatni spotyka Herkulesa Poirot. 

Film:

  • Tylko raz Vera Rossakoff pojawiła się w dużym ekranie - w 2001 roku w filmie Morderstwo w Orient Expressie. W rolę Rossakoff wcieliła się Tasha de Vasconcelos, w detektywa Poirot - Alfred Molina.

W serialu tv "Poirot:Podwójny trop"1991 jedną z głównych bohaterek jest Vera Rossakoff (Kika Markham) [link], a w 2013 Orla Brady, "Dwanaście prac Herkulesa".  





Brak komentarzy:

Prześlij komentarz