czwartek, 3 maja 2012

Karaibska tajemnica

Nudziarza się nie słucha. Nudziarza się ignoruje. Gdy nudziarz zaciekawi chęcią pokazania fotografii z mordercą, coś mu przeszkodzi. Na rajskiej wyspie   St. Honorá major Palgrave nie jednemu opowiada wiele historii i każdy słucha go piąte przez dziesiąte. Dlaczego zatem umiera? Powtarza się, że to jego nadciśnienie było przyczyną, lecz wkrótce sprawa nabiera rozpędu, bo lekarstwa okazały się podrzucone. W zamkniętym środowisku  bogatych wczasowiczów zaczyna się żyć nie tylko tą śmiercią, ale i kolejnym morderstwem.
Panna Marple ma możliwość zakosztować luksusów w Indiach Zachodnich dzięki swemu siostrzeńcowi, Raymondowi Westowi, pisarzowi, który uznał, iż rekonwalescentce po zimowym zapaleniu płuc należy się wyjątkowy wypoczynek. Nudne palmy, oczywista pogoda, a więc nie może być tematem rozmów, robótka oraz druty w torebce i ... ożywienie w tym przewidywalnym miejscu - nagłe zejście majora sprawia, iż jej umysł zaczyna pracować intensywnie, a umiejętności konwersacyjne i śledcze sprawiają, że coraz bliżej znajdzie się istoty przestępstwa. Morderca z fotografii może być na wyspie.  Ponieważ nie ma w pobliżu życzliwych jej angielskich detektywów, znajduje sprzymierzeńca w osobie złośliwego inwalidy, pana Rafiela. Starsze damy nie wszędzie są traktowane poważnie. Fabuła obfitująca w niespodzianki zmierza ku wyjaśnieniu w dobrym tempie. "Gdyby pani wiedziała, cóż to był za widok! Pani w tym puszystym szalu z różowej wełny na głowie stoi w moim pokoju i oświadcza, że nazywa się Nemezis. Nigdy tego nie zapomnę!"1
To sprawnie napisany kryminał choć bez intrygującego pazura. Wyjątkowo trafnych uogólnień jest jednak niewiele.
"W czasach młodości panny Marple nie używało się słowa "seks", ale doprawdy było go mnóstwo i sprawiał ludziom znacznie więcej przyjemności. W każdym razie tak jej się wydawało. Chociaż traktowano go powszechnie jak grzech, to jednak wtedy był czymś lepszym niż obecnie, kiedy uważa się go za rodzaj obowiązki."2
______________________

Agatha Christie, Karaibska tajemnica / A Caribbean Mystery, przeł. Magdalena Gołaczyńska, s. 216, Wydawnictwo Hachette 2001.
1 Tamże, s. 211. Nemezis to też tytuł kolejnej powieści, w której panna Marple pracuje dla pana Rafiela.
2 Tamże, s. 6. Powieść opublikowana w 1964 roku.

7 komentarzy:

  1. Dawno nie czytałam Christie, stanowczo za długa przerwa :>

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jako przerywnik innego typu literatury Christie "sprawuje się" znakomicie:-)

      Usuń
  2. Nie znam tej książki, tak dużo tytułów autorki to mogłam pominąć ;) Chętnie poszukam.
    Pozdrawiam!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Faktycznie, tytułów wysyp, bo ciągle pojawiają się wznowienia lub premiery dawniej nieznanych tytułów.
      Pozdrawiam serdecznie:-)

      Usuń
  3. Bardzo lubię kryminały Christie, czyta się je lekko i przyjemnie ale postać panny Marple szczerze powiedziawszy irytuje mnie - wścibska, stara panna uwielbiająca plotki i wsadzanie nosa w nie swoje sprawy. Niemniej intryga w tej książce była ciekawa.

    OdpowiedzUsuń
  4. Jestem po lekturze kilku książek Agathy CHristie, właśnie skończyłam "Dom zbrodni".
    Uwielbiam jej książki, zwłaszcza detektywa, którego Christie niespecjalnie lubiła...
    Pozdrawiam i zapraszam na moją stronę http://ksiazkawplecaku.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  5. karaibska tajemnica to jedna z ulubionych moich pozycji :)

    OdpowiedzUsuń